در این کتاب به روند مشارکت سیاسی طبقه کارگر قبل و بعد از انقلاب اسلامی پرداخته شده است.روندی که فراز و نشیب بسیاری را به خود دیده و اوج آن را در پیروزی انقلاب اسلامی شاهد بوده ایم.
اگرچه دوره در نظر گرفته شده دوره ای نسبتا طولانی است و قطعا نمی توان تمامی ابعاد تحولات رخ داده را مورد بررسی قرار داد، اما سعی شده است به گونه ای مورد کندوکاو قرار گیرد که بتواند مقصود و هدف مذکور را فراهم آورد.
جنبش کارگری ایران از زمان پیدایش تا امروز، همواره از جایگاه خاصی در تحولات سیاسی اجتماعی کشور برخوردار است. پرداختن به جنبش کارگری از منظر جامعهشناسی سیاسی و بررسی روابط میان ارکان جامعۀ مدنی و دولت، خصوصا در دوران پس از انقلاب اسلامی، حائز اهمیت است؛ چرا که بررسی زوایای متعدد این رابطه میتواند موجب تقویت آن و در نتیجه افزایش مشارکت سیاسی طبقۀ کارگر گردد.
اصلاح روابط میان ساختارهای اجتماعی و حوزههای زندگی سیاسی، لازمۀ رشد، پویایی و تاثیرگذاری طبقات اجتماعی است.
نگارنده در کتاب حاضر وضعیت طبقۀ کارگر را از حیث اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در دوران قبل از انقلاب اسلامی بررسی کرده و سپس روند مشارکت سیاسی کارگران را در دوران قبل از انقلاب اسلامی، نیز مشارکت آنان در انقلاب اسلامی را در سه مقطع زمانی تا سال ۱۳۸۴ ارزیابی نموده است.