درباره کتاب از این اوستا (مهدی اخوان ثالث):
این کتاب از برجسته‌ترین آثار شعر نو فارسی و نقطه عطفی در کارنامه هنری اخوان ثالث به شمار می‌رود که پس از مجموعه‌های «زمستان» و «آخر شاهنامه» سروده شده است. این مجموعه‌شعر در زمره آثار نمادین و اسطوره‌گرای ادبیات معاصر ایران قرار دارد. اشعار این کتاب اغلب با تکیه بر اسطوره‌های ایران باستان (به ویژه داستان سیاوش و زال) و فضای حماسی-غمگین، نقدی غیرمستقیم اما تند بر وضعیت سیاسی-اجتماعی دهه چهل است. سبک شاعر در این اثر تلفیقی از زبان خراسانی (کهن) با نغمه‌های نیمایی و موسیقی درونی قوی است. مخاطب در این مجموعه با واژگانی چون «کاشانه»، «پژمان»، «ای وای بر من» و تصاویری از زمستان و خزان ابدی مواجه می‌شود که همگی بازتاب احساس بن‌بست، تنهایی و شکست روشنفکری آن دوره هستند. منتقدان معتقدند پس از این مجموعه به دلایل محیطی و روانی، دیگر هیچ اثری از اخوان به پایه «از این اوستا» نمی‌رسد و این کتاب اوج پایانی شکوه شاعری اوست.