درباره کتاب مالون میمیرد (ساموئل بکت):
این کتاب دومین جلد از سهگانه رمانهای بکت پس از «مولی» و پیش از «نامناپذیر» است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شده است. راوی داستان که «مالون» نام دارد، در اتاقی تختخواب است، بهندرت تکان میخورد و از ناحیه کمر فلج است؛ او اشیاء اطرافش (چوب، تخت، کوزه) را یکییکی از دست میدهد و سرگرم روایت داستان زندگی شخصیتی به نام «ساپو» میشود. در میانه روایتهای در همشکسته، مرز میان مالون و شخصیت داستانی ساپو برچیده میشود و در نهایت با ناتمام ماندن کلمات، لحظه مرگ فرا میرسد. بکت در این رمان با نثری موجز، ریتمدار و سرشار از مکث، رویه «نمایش خودفرسایی آگاهی» را تا مرز سکوت محض پیش میبرد و مفهوم داستانگویی را در آستانه نیستی معنا میکند.