درباره کتاب ملکوت (بهرام صادقی):
این رمان کوتاه که نخستین بار در سال ۱۳۴۰ در مجله «کتاب هفته» به چاپ رسید و در ۱۳۴۹ به صورت کتاب منتشر شد، تنها اثر بلند داستانی بهرام صادقی و یکی از مهمترین آثار ادبیات مدرن ایران است . این کتاب در سبک رئالیسم جادویی و ادبیات پوچی (ابزورد) نوشته شده و فضایی تاریک، وهمآلود و کابوسوار دارد که در مرز میان واقعیت و خیال حرکت میکند . داستان با حلول جن در آقای مودت آغاز میشود و به تدریج شخصیتهای محوریای چون دکتر حاتم (نماد شیطان) و م.ل (پدری که دست به پسرکشی میزند) را در مرکز قرار میدهد . صادقی در این اثر با ساختاری چندلایه و بهرهگیری از جریان سیال ذهن در فصلهایی که به زبان م.ل روایت میشود، به مضامین بنیادینی چون معناباختگی، پوچی زندگی، مرگ، گناه، رابطه خدا و شیطان و نقد روزمرگی بورژوایی میپردازد . این رمان به دلیل شخصیتپردازیهای پیچیده، نمادپردازیهای عمیق و شروع غافلگیرکنندهاش با جمله مشهور «در ساعت یازده شب چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد» همواره از شاهکارهای بیبدیل داستاننویسی فارسی شناخته شده و با آثاری چون «بوف کور» هدایت مقایسه شده است .