درباره نمایشنامه نزدیکتر (پاتریک ماربر):
این نمایشنامه که در سال ۱۹۹۷ در لندن به صحنه رفت و برنده جوایز متعدد از جمله جایزه حلقه منتقدان لارنس اولیویه شد، یکی از تأثیرگذارترین آثار درام معاصر درباره روابط انسانی است. داستان در طول چهار سال و نیم، با صحنههایی کوتاه و برشخورده، زندگی چهار شخصیت را روایت میکند: دن (نویسندهی آگهیهای ترحیم و رماننویس ناموفق)، آلیس (رقاصی که نام واقعیاش جین است)، آنا (عکاس) و لری (متخصص پوست) . ماربر با دیالوگهایی تند، هوشمندانه و گاه وحشیانه، این شخصیتها را در زنجیرهای از عشقهای یکطرفه، خیانتهای متقابل و انتقامهای سرد درگیر میکند؛ جایی که دن آلیس را رها میکند تا با آنا باشد، دن در یک چتروم اینترنتی خود را جای آنا جا میزند و لری را فریب میدهد، و لری برای انتقام با آلیس رابطه برقرار میکند . هستهی مرکزی نمایش، وسواس بیمارگونهی شخصیتها نسبت به «حقیقت» مطلق است؛ حقیقتی که هر بار گفته میشود، جز تحقیر، حسادت و فروپاشی عشق، چیزی به ارمغان نمیآورد . فضای اثر سرد، زننده و در عین حال تراژیک-کمیک است و برخلاف عنوانش، هیچکس در این داستان به دیگری «نزدیکتر» نمیشود . این اثر با بازی ستارگانی چون ناتالی پورتمن، جود لا، کلایو اوون و جولیا رابرتز در سال ۲۰۰۴ به فیلمی موفق به کارگردانی مایک نیکولز تبدیل شد و نامزد دو جایزه اسکار گردید .