درباره کتاب اردوگاه سرخپوستان (ارنست همینگوی):
این داستان کوتاه نخستین بار در سال ۱۹۲۴ در مجله ادبی «ترنس آتلانتیک ریویو» منتشر شد و بعدها در اولین مجموعه داستان همینگوی به نام «در زمان ما» (۱۹۲۵) جای گرفت . این داستان اولین اثری است که شخصیت نیمهزندگینامهای «نیک آدامز» را به خوانندگان معرفی میکند؛ پسری خردسال که از چشم او وقایع روایت میشود . داستان در یک شب در اردوگاه سرخپوستان در شمال میشیگان میگذرد، جایی که دکتر آدامز برای یاری به زنی در حال زایمان فراخوانده میشود. او به دلیل عارضه در وضعیت جنین، ناچار به انجام سزارین با چاقوی جیبی و بدون بیهوشی میشود و پسرش نیک را به عنوان دستیار کنار خود میخواند . پس از پایان عمل، مشخص میشود که شوهر زن که بر اثر آسیب دیدگی پا، در تخت بالایی خوابیده بوده، در خلال زایمان و شنیدن فریادهای همسرش، خود را با تیغ سلاخی کرده است . این داستان که از نوع «داستانهای آغازین» (Initiation story) است، به مضامین درد، مرگ، خودکشی و رویارویی کودک با جنبههای خشن زندگی میپردازد و سبک موجز و زیرمتنی (کوه یخی) همینگوی در آن به وضوح دیده میشود .