درباره کتاب اما ابرها... (ساموئل بکت):
این کتاب شامل بیش از ده نمایشنامه و متن کوتاه از جمله «بازی بیکلام»، «نفس»، «صدای پا»، «اما ابرها...»، «فاجعه» و «ناخت اون تراومه» است. بکت که در سال ۱۹۶۹ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد، در این آثار با زبانی کمینهگرا و فضایی رمزگونه، به ناامیدی، تنهایی و پوچی زندگی انسان میپردازد. بیشتر این نوشتهها ابتدا به زبان فرانسوی نوشته شده و سپس خود بکت آنها را به انگلیسی برگردانده است. نمایشنامه «اما ابرها...» با توصیف صحنهای از سکویی کوتاه و باریک در انتهای صحنه آغاز میشود، جایی که دو شخصیت با تفاوتهای آشکار در رفتار (یکی کند و دستوپاچلفتی، دیگری سریع و دقیق) درگیر آیینهای تکراری و به ظاهر بیهدف لباس پوشیدن، دعا کردن و قرص خوردن هستند. بکت که خود در نهضت مقاومت فرانسه علیه نازیها فعال بود، دیدگاه بدبینانه اما همراه با شوخطبعی تلخ خود را در این آثار به اوج میرساند.