درباره کتاب یکی به نام پلوم (آنری میشو):
این کتاب که نخستین بار در سال ۱۹۳۰ منتشر شده، یکی از مهمترین آثار آنری میشو، شاعر و نقاش فرانسویبلژیکی است که در سبک شعر منثور و ادبیات پوچی (ابزورد) قرار میگیرد . شخصیت «پلوم» که نامش در فرانسوی هم به معنای «پر» (سبکی) و هم «قلم» (نوشتن) است، موجودی تکاملیافته از همان جهان وهمآلود و کابوسواری است که میشو در آثار دیگرش خلق کرده بود . او در سیزده اپیزود کوتاه و مجزا، همواره قربانی بیگناه خشونت و بیعدالتی جامعهای است که او را به دلیل «عدم تطابق» با خواستههای اجتماعی، مقصر ذاتاً مجرمی میداند . میشو با خلق این «مرد همیشه در دردسر»، چارلی چاپلین ادبیات را آفریده است؛ انسانی که با بیتفاوتی مطلق و «ناتوانی در پیگیری ماجرا»، عملاً سلاحهای اجتماع (احساس گناه، شرم، خشم) را خنثی میکند و در دل وحشیانهترین فجایع نیز نوعی آرامش پوچ و رهاییبخش حفظ مینماید . این کتاب به چالش کشیدن ایده «واقعیت روزمره» و نقد هنجارهای اجتماعی از طریق خلق جهانی خیالی و آکنده از خشونت پنهان است .