درباره کتاب نظم اشیا (میشل فوکو):
این شاهکار فلسفی که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد، میشل فوکو را به چهرهای شاخص در ساختارگرایی فرانسه تبدیل کرد. این کتاب که عنوان فرعی آن «باستانشناسی علوم انسانی» است، بدون پرداختن به تاریخ تداومی اندیشهها، به تحلیل ناگهانی و گسسته «اپیستمهها» (شرایط امکان دانش) در سه دوره میپردازد. فوکو با بررسی متون زیستشناسی، اقتصاد و زبانشناسی، نشان میدهد که مفهوم «انسان» به عنوان موضوع و ابژه دانش، پدیدهای بسیار جدید است و به زودی ممکن است ناپدید شود («انسان موجودی است که از روی صورت ماسهای نقاشی شده بر کران دریا، محو خواهد شد»). از مفاهیم کلیدی کتاب میتوان به «نمایشانه» در عصر رنسانس، «بازنمایی» در عصر کلاسیک و «تاریخمندشدن» در عصر مدرن اشاره کرد. این کتاب نه فقط یک اثر فلسفی، بلکه یک کاوش شگفتانگیز در نقاشی (مناسبت دوشس کاستیلیونه با اثر ولاسکز)، ادبیات و دستور زبان است و همچنان سنگ محک مهمی برای هرگونه بحث درباره نسبت اندیشه، زبان و واقعیت به شمار میرود.