درباره کتاب یادداشتهای امیراسدالله علم (امیراسدالله علم):
این مجموعه که در دهه ۱۳۷۰ خورشیدی توسط انتشارات «طرح نو» در ایران منتشر شد، یکی از جنجالیترین و مهمترین اسناد تاریخی از دوران پایانی حکومت پهلوی به شمار میرود. علم (۱۲۹۸-۱۳۵۶) که از نزدیکان رژیم و در سالهای ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۵ وزیر دربار بود، هر روز رویدادها و شنیدههای خود را بدون سانسور و با لحنی صریح و گاه طعنهآمیز در دفترچههایش ثبت میکرد. جلد هفتم این مجموعه که وضعیت جسمی رو به وخامت نویسنده (سرطان) و نهایتاً مرگ او را در سال ۱۳۵۶ نیز شامل میشود، به تشدید ناآرامیها، سیاستهای ضد و نقیض رژیم، و ناتوانی شاه در درک عمق بحران میپردازد. این یادداشتها که به نوعی «مکالمات ضبطشده» پشت پرده دربار هستند، تصویری واقعبینانه از شخصیت شاه (ترس، بدبینی و تصمیمگیریهای غلط) و فضای نخبگان سیاسی آن عصر ترسیم میکند. علم در این صفحات خود را وفادار اما نه چاپلوس، و نسبت به بسیاری از سیاستهای رژیم معترض نشان میدهد. این کتاب منبعی اولیه برای هر پژوهشگری درباره انقلاب ۱۳۵۷ محسوب میشود.