درباره کتاب جزیره روز پیشین (اومبرتو اکو):
این رمان که سومین اثر داستانی اکو است در سال ۱۹۹۴ منتشر شد و در ادامه مسیر فکری او در تلفیق دانش قرون وسطایی با داستانپردازی مدرن قرار میگیرد. شخصیت اصلی داستان، در بازهای بیستوچهار ساعته و در انزوای کامل، میان کشتی بهجامانده از طوفان و خاطراتش از جنگ سیساله در ایتالیا، برادری خیالی و عشق گمشدهاش گیر افتاده است. اکو با بهرهگیری از فضای علم، کیهانشناسی و متافیزیک دوران باروک، مرز میان عقل و جنون را مخدوش میکند و داستانی میسازد که هم یک معمای فلسفی است و هم هذیانی شاعرانه. این کتاب برخلاف آثار پلیسیِ شناختهشدهاش (مانند «نام گل سرخ»)، کندتر و دروننگرانهتر پیش میرود و خواننده را در میانه دانشنامهای خیالی از قرن هفدهم سرگردان میکند. شخصیت اصلی در این اثر که از علاقه اکو به «نما» و «بازنمود» سرچشمه میگیرد، حتی از دیدن بدن خویش نیز بیخبر میماند و همین ابهام، هسته اصلی و اغواگر این رمانِ تا حدی نادیدهگرفتهشده است.