درباره کتاب درخششهای تیره (آرامش دوستدار):
این کتاب که نخستین بار در سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰ خورشیدی) در خارج از ایران منتشر شد، یکی از جنجالیترین و تأثیرگذارترین آثار فلسفی معاصر به شمار میرود کتاب متشکل از دو گفتار اصلی با عنوانهای «روشنفکری ایرانی یا هنر نیندیشیدن» و «نگاهی به رفتار فرهنگی ما» است و پیوستهایی درباره «گنوس»، «ادیان سری» و «مکتب رواقی» دارد . دوستدار که در سالهای پایانی عمر در آلمان میزیست، در این اثر مدعی میشود که «فرهنگ دینخو» و «ناپرسایی» تاریخی، امکان تفکر مستقل و پرسشگری بنیادین را در جامعه ایران ممتنع کرده است . نویسنده با زبانی بیپرده و تند، میکوشد نشان دهد که روشنفکری ایرانی اسیر پاسخهای موروثی و چارچوبهای دینی است و از نزدیک شدن به پرسشهای اصیل و بغرنج میگریزد. این کتاب با مفاهیمی مانند «امتناع تفکر»، «دینخویی» و «ناپرسایی»، خواه نقدهای تند از سوی نهادهای مذهبی را برانگیخت، خواه تحسین طیفی از اندیشمندان منتقد را به همراه داشت.