درباره کتاب زوال فرشته (یوکیو میشیما):
این رمان که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، پایانبخش حماسه عظیم «دریای حاصلخیزی» به شمار میرود و بسیاری آن را شاهکاری در تلفیق زیباییشناسی ژاپنی با فلسفه بوداگرایی میدانند. نویسنده از خلال سرگذشت تورو، وکیل جوانی که وارد خانواده اشرافی هوندو میشود، مفهوم «زوال» را نه صرفاً در معنای انحطاط، بلکه به مثابه گذار ضروری میان مرگ و تولدی دیگر به تصویر میکشد. ساختار رمان با درهمتنیدگی زمان حال، خاطرات کهنه و پیشگوییهای اسرارآمیز، فضایی شاعرانه و در عین حال ویرانگر خلق کرده است. شخصیتها هر یک در جستجوی حقیقتی فراتر از جسم و نام هستند، اما عاقبت در چرخه خطاها و وسوسههای انسانی گرفتار میآیند. میشیما در این کتاب، همانند سه جلد پیشین، نگاه تیزبینانه خود به طبقه اشراف رو به زوال ژاپن را با توصیفات نفسگیر از مناظر طبیعی و آیینهای کهن پیوند میزند. پایان رمان که با جمله معروف «به باغی خلوت رفتم تا به گلها نگاه کنم» آغاز میشود، به عنوان یکی از ماندگارترین پایانههای ادبیات مدرن جهان شناخته میشود.