درباره کتاب صدای پای عزرائیل (ابوالقاسم حالت):
این کتاب در دسته آثار طنز ادبی و اجتماعی قرار دارد و نمونهای از نثر روان و فکاهیپردازی نویسندهای است که بیشتر او را به عنوان شاعر غزلسرای و ترانهسرای لطیفهگوی ایرانی میشناسند. ابوالقاسم حالت در این نوشتهها، برخلاف بسیاری از آثار جدیتر، از زاویهای غیرمستقیم و با بهرهگیری از موقعیتهای خندهدار، رذایل اخلاقی و عادات ناپسند مردم در مواجهه با مفاهیم عمیقی چون مرگ و حساب و کتاب را به سخره میگیرد. هر حکایت اغلب با گفتگویی کوتاه پیش میرود و شخصیتهای فرعی نظیر رئیساداره، همسایه یا بازاری، هر یک نماد گروهی از جامعه هستند. این کتاب نه یک رمان یا داستان بلند، بلکه مجموعهای از شوخطبعیهای موقعیتمحور است که مخاطب عام را هم با سادهگویی خود جذب میکند و هم به فکر وامیدارد. نگاه طنزآمیز اما تلخ نویسنده به پدیده مرگ، نام «عزرائیل» را برای این اثر انتخابی مناسب ساخته است.