درباره کتاب لبه بنیاد (آیزاک آسیموف):
این رمان که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و برنده جوایز هوگو و نبولا شد، چهارمین کتاب از مجموعه بنیاد به شمار می‌رود و نقطه عطفی در پیوند دادن سه مجموعه بزرگ آسیموف (بنیاد، امپراتوری کهکشانی و ربات‌ها) است. داستان حدود ۵۰۰ سال پس از وقایع «بنیاد دوم» رخ می‌دهد و «طرح سایکوهیستوری» (روان‌تاریخ) به مشکل برخورده است. آسیموف در این کتاب مفاهیم تازه‌ای چون «گایا» (سیاره‌ای با هوشیاری جمعی) و انتقاد از نجات بشریت به وسیله یک نخبه علمی (روان‌تاریخ) را وارد می‌کند. سفر جستجوگرانه ترویز در سیارات مرموزی چون «گایا» و «آرورا» (که بقایای تمدن اولین مهاجران فضایی زمین است) به تدریج تصویر بزرگتری از تاریخ بشر در کهکشان ترسیم می‌کند. پایان کتاب با معرفی شخصیت رمزآلود «دانیل اولیواو» (رباتی که ۲۰۰۰۰ سال زندگی کرده) خواننده را مستقیماً به سوی جلد بعدی، «بنیاد و زمین»، هدایت می‌کند. بحث فلسفی کتاب درباره «آیا امنیت مطلق (طرح روان‌تاریخ) بهتر از آزادی ماجراجویانه است» از نقاط قوت این شاهکار علمی-تخیلی است.