درباره کتاب نامه کانون نویسندگان ایران (احمد شاملو):
این کتاب سندی تاریخی-سیاسی از فعالیتهای صنفی و مدنی کانون نویسندگان ایران در دهههای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ شمسی محسوب میشود. متن اصلی شامل نامههای سرگشاده به نهادهای رسمی، اعلامیههای حمایت از نویسندگان زندانی و بیانیههای اعتراضی نسبت به سانسور و محدودیتهای نشر است. لحن این نوشتهها رسمی، صریح و در عین حال ادبی است و نشاندهنده تلاش جمعی از نویسندگان برای دفاع از آزادی بیان و استقلال قلم میباشد. از جمله محورهای اصلی کتاب میتوان به اعتراض به محاکمه خسرو گلسرخی، دفاع از هوشنگ گلشیری و نقد لوایح مطبوعاتی آن دوره اشاره کرد. این اثر نه به عنوان یک کتاب تألیفی سنتی، بلکه به عنوان گزیدهای از اسناد برجای مانده از کانون نویسندگان، اهمیت تاریخی و ادبی دارد.