درباره کتاب روزی به درازای یک قرن (چنگیز آیتماتف):
این رمان در ژانر رئالیسم جادویی و ادبیات ضداستعماری نوشته شده و نسخه اصلی آن به زبان روسی در سال ۱۹۸۰ منتشر شده است. آیتماتف در این کتاب دو روایت موازی را پیش میبرد: زندگی روزمره و عاشقانهی کارگران راهآهن در دوران شوروی، و اسطورهی کهنی از جوانی به نام «مانکورت» که با برداشتن کلاه گیوه از سرش، هویت و حافظه خود را برای همیشه از دست میدهد. این پیوند اسطوره و واقعیت، به نقد تند و تلخی از سیاستهای هویتزدایی و بیخردی نظام بوروکراتیک شوروی تبدیل میشود. سبک کتاب سرشار از تک گوییهای درونی، توصیفات شاعرانه از کویر و اقامتگاههای باستانی، و گفتگوهایی عمیق درباره عدالت و سرنوشت است. شخصیت اصلی، یودیگل، در یک روز به انتظار بازگشت دوست صمیمی خود میماند، اما در طی همین یک روز، کل تاریخ قرن بیستم و داستانهای فراموششده قوم خود را در ذهن مرور میکند. این کتاب یکی از انتقادیترین و در عین حال شاعرانهترین آثار ادبیات روسی و قرقیزی در دوران جنگ سرد به شمار میرود.