درباره کتاب روزهای برمه (جورج اورول):
این کتاب یک اثر غیرداستانی (و در برخی چاپها رمانی اتوبیوگرافیک) در ژانر نقد استعمار است که نسخه اصلی آن در سال ۱۹۳۴ منتشر شده است. جلد دوم به تشریح روابط پوچ و ریاکارانه اروپاییان مقیم «کیوک تا» میپردازد و شخصیتهای جدیدی چون «الیزابت»، دختری سطحی و عاشق ظواهر مدرن، وارد داستان میکند که نماد نسل جدید استعمارگران است. اورول با نثری سرد، دقیق و مستند (که حاصل تجربه پنج سال خدمتش در پلیس امپراتوری برمه است)، چهره واقعی «بار سفید» را به تصویر میکشد: افرادی تنبل، نژادپرست، بیمار و ترسو که در باشگاههای دربسته به بطالت میگذرانند. نقطه اوج کتاب، خودکشی تدریجی فلوری (هم عاطفی و هم جسمی) است که نماد شکست هرگونه اخلاقیات در برابر ماشین استعمار است. اورول در این بخش با صراحت تمام از «گناه ذاتی امپریالیسم» و «ناتوانی آشتی دادن عدالت با قدرت» سخن میگوید. این کتاب به عنوان یکی از نخستین و صریحترین نقدهای یک انگلیسی به استعمار بریتانیا شناخته میشود و فضای کلی آن بسیار تیرهتر و یأسآمیزتر از جلد اول است.