درباره کتاب مسافرهای شب (جمال میرصادقی):
این رمان در ژانر رئالیسم روانشناختی و داستان کوتاه بلند نوشته شده و از آثار شاخص نویسنده در دهه چهل شمسی است. میرصادقی، از داستاننویسان بزرگ مکتب اصفهان، با نثری ساده، صمیمی و در عین حال غمگین، فضایی وهمآلود و نمادین خلق میکند. ایستگاه قطار در این داستان نماد «برزخ» یا «انتظار» است و هر مسافر نماد یک قشر یا یک بحران خاص جامعه ایران در سالهای قبل از انقلاب است. از تکنیکهای برجسته کتاب میتوان به «تک گویی درونی» و «جریان سیال ذهن» اشاره کرد که خواننده را مستقیماً به ذهن شخصیتها میبرد. برخلاف بسیاری از رمانهای اجتماعی آن دوران، میرصادقی مستقیماً به سیاست و شعار نمیپردازد، بلکه «تنهایی» و «بیگانگی» انسان مدرن را دستمایه خود قرار میدهد. پایان باز و مبهم داستان (رسیدن یا نرسیدن قطار) از نقاط قوت این اثر است و خواننده را تا مدتها در همان فضای مهآلود ایستگاه نگه میدارد. این کتاب از جمله آثاری است که به دلیل روایت روان و همذات پنداری آسان با شخصیتها، برای مخاطب عام و خاص ادبیات فارسی جذاب و خوشخوان است.