درباره کتاب موزه بیگناهی (اورهان پاموک):
این رمان در ژانر رمان عاشقانه و واقعگرایی جادویی نوشته شده و نسخه اصلی آن به ترکی استانبولی در سال ۲۰۰۸ منتشر شده است. پاموک برنده نوبل ادبیات، با این کتاب مرز میان رمان و موزهداری را در هم میشکند؛ او همزمان با نوشتن داستان، یک موزه واقعی در استانبول (در محله چوکورجوما) تأسیس کرد که عیناً اشیای ذکر شده در کتاب را به نمایش میگذارد. نثر پاموک پر از جزئیات حسی، آهسته و وسواسگونه است؛ خواننده تقریباً هر شیء را میبیند، بو میکشد و لمس میکند. کتاب نقدی است بر فرهنگ غربزدگی طبقه بالای ترکیه و نیز نگاهی است عمیق به «زخم عشق» به عنوان یک نیروی سازنده (هنر) نه یک نیروی تخریبکننده. راوی کتاب خود کمال است که با عینک یک «دیوانه عاشق» ماجرا را روایت میکند؛ او مدعی است که نه نسیه، بلکه عشق به نسیه او را درمان کرده است. ترجمه گلناز غبرائی از این اثر به دلیل وفاداری به فضای شرقی-اروپایی متن و دقت در ترجمه اسم اشیاء قدیمی استانبولی، مورد تحسین قرار گرفته است.